1 Bir kuni Iso Ma’badda xalqqa ta’lim berib, Xushxabar aytayotgan edi. Shu payt bosh ruhoniylar, Tavrot tafsirchilari va oqsoqollar kelib qoldilar.
2 Ular Isodan so‘radilar: — Bizlarga ayting–chi, Siz bu ishlarni qanday hokimiyat bilan qilyapsiz? Bu hokimiyatni Sizga kim bergan?
3 Iso ularga shunday javob berdi: — Men ham sizlarga bir savol berayin, Menga aytinglar:
4 Yahyo xalqni suvga cho‘mdirish huquqini Xudodan olganmidi yoki insondanmi?
5 Ular esa o‘zaro mulohaza yuritdilar: “Agar Xudodan desak, U: “Nega Yahyoga ishonmadingizlar?” — deydi.
6 Agar insondan desak, butun xalq bizni toshbo‘ron qiladi, chunki xalq Yahyoning payg‘ambarligiga qat’iy ishonadi.”
7 Shunday qilib, ular: — Qayerdanligini bilmaymiz, — deb javob berdilar.
8 Iso ularga dedi: — Unday bo‘lsa, Men ham bu ishlarni qaysi hokimiyat bilan qilayotganimni sizlarga aytmayman.
9 Iso xalqqa quyidagi masalni aytdi: “Bir odam uzumzor barpo qilibdi. Uzumzorni bog‘bonlarga ijaraga berib, o‘zi uzoq vaqtga safarga ketibdi.
10 Yig‘im–terim mavsumida, uzumzor hosilidan tegishli ulushini olish uchun o‘sha odam xizmatkorini bog‘bonlar oldiga yuboribdi. Ammo bog‘bonlar xizmatkorni kaltaklab, qup–quruq qaytarib yuborishibdi.
11 Keyin uzumzor egasi yana boshqa bir xizmatkorini yuboribdi. Bog‘bonlar bu xizmatkorni ham urib, sharmanda qilib, qup–quruq qaytarib yuborishibdi.
12 Yana uchinchisini yuboribdi, uni ham yarador qilib, quvib chiqarishibdi.
13 Keyin uzumzor egasi o‘ylabdi: “Endi nima kilsam ekan? Endi suyukli o‘g‘limni yuboraman. Balki bog‘bonlar uni hurmat qilishar.”
14 Ammo bog‘bonlar uning o‘g‘lini ko‘rishlari bilan o‘zaro muhokamaga tushib: — Bu merosxo‘r–ku! Uni o‘ldiraylik, shunda merosi bizga qoladi, — deyishibdi–da,
15 o‘g‘lini uzumzordan tashqariga chiqarib, o‘ldirishibdi. Xo‘sh, sizningcha, endi uzumzor egasi ularni nima qilar ekan?
16 U kelib bog‘bonlarni o‘ldiradi, uzumzorini esa boshqalarga ijaraga beradi.” Buni eshitganlar: — Xudo ko‘rsatmasin! — deb yuborishdi.
17 Iso esa ularga tikilib, shunday dedi: — Unday bo‘lsa, Muqaddas Bitiklardagi: “Binokorlar rad etgan tosh Binoning tamal toshi bo‘ldi”, degan so‘zlarning ma’nosi nima?
18 Kimki bu toshga yiqilsa, parcha–parcha bo‘ladi. Tosh kimning ustiga tushsa, uni ezib yuboradi.
19 Iso aytgan bu masal tafsirchilar bilan bosh ruhoniylarga qarshi aytilgan edi. Ular buni anglab yetdilar va shu zahoti Isoni qo‘lga olmoqchi bo‘ldilar. Ammo xalqdan qo‘rqdilar.
20 Tafsirchilar bilan bosh ruhoniylar Isoni kuzatib yurdilar. Uning ortidan o‘zlarini samimiy ko‘rsatadigan odamlarni qo‘ydilar. Ular esa Isoni tilidan ilintirib, hokimning qo‘liga va hukmiga bermoqchi edilar.
21 Shuning uchun ular Isoga dedilar: — Ustoz, siz aytayotgan so‘zlaringiz va o‘rgatayotgan ta’limotingiz to‘g‘ri ekanini bilamiz. Siz hech kimga yuz–xotir qilmay Xudoning yo‘lini to‘g‘ri o‘rgatasiz.
22 Ayting–chi, Qaysarga soliq to‘lashimiz to‘g‘rimi yoki yo‘qmi?
23 Iso ularning makkorligini anglab, dedi:
24 — Qani, Menga bir dinor ko‘rsatinglar! Bu tangadagi surat va yozuv kimniki? — Qaysarniki, — deb javob berdi ular.
25 Iso: — Unday bo‘lsa, Qaysarning haqini Qaysarga, Xudoning haqini Xudoga beringlar, — dedi.
26 Ular xalqning ko‘z o‘ngida Isoni tilidan ilintira olmadilar. Isoning javobidan lol qolib, jim bo‘ldilar.
27 Sadduqiylar o‘liklarning tirilishini inkor etardilar. Ularning ba’zilari Isoning oldiga kelib, xalq oldida Unga shunday savol berdilar:
28 — Ustoz! Muso bizga shunday yozib qoldirgan: “Agar birovning akasi farzand ko‘rmay o‘tib ketsa, ukasi akasining xotiniga uylanib, akasi uchun farzandni dunyoga keltirsin. Tug‘ilgan bola marhum akasiniki hisoblanadi.”
29 Yetti aka–uka bo‘lgan ekan. Birinchisi uylanibdi, ammo farzand ko‘rmay olamdan o‘tibdi.
30 So‘ng ikkinchisi o‘sha xotinni olib, bola ko‘rmay o‘libdi.
31 Uchinchisi ham xuddi shu ko‘yga tushibdi. Xullas, yettita aka– ukaning hammasi o‘sha xotinga uylanib, farzandsiz o‘tib ketibdi.
32 Oxiri, xotin ham o‘libdi.
33 Ayting– chi, Xudo odamlarni tiriltirganda o‘sha ayol qaysi birining xotini hisoblanadi? Yettovi ham unga uylangan edilar–ku!
34 Iso ularga shunday javob berdi: — Bu dunyoda odamlar uylanadilar va erga tegadilar.
35 Ammo o‘likdan tirilishga va kelajakdagi dunyoda yashashga sazovor bo‘lganlar u dunyoda uylanmaydilar, erga ham tegmaydilar.
36 Ular bamisoli farishtalarday bo‘lganlari uchun, hech qachon o‘lmaydilar. Ular Xudoning bolalaridir, chunki tirilgandirlar.
37 Hatto Musoning o‘zi ham tirilishni tasdiqlab, yonayotgan buta to‘g‘risidagi hikoyada Egamizni — Ibrohim, Is’hoq va Yoqubning Xudosi deb atagan.
38 Zotan Xudo o‘liklarning emas, tiriklarning Xudosidir. Xudo uchun hamma tirikdir.
39 40Tafsirchilarning ba’zilari Isoga yana savol berishga jur’at etmaganlari uchun: — Ustoz, yaxshi gapirdingiz, — dedilar.
40 Iso tafsirchilarga dedi:
41 “Nega MasihniDovudning o‘g‘li deydilar?
42 43Mana, Dovudning o‘zi Zabur kitobida shunday degan: “Egamiz aytmoqda Rabbimga:
43 Dushmanlaringni oyoqlaring ostiga poyandoz qilmagunimcha, Sen Mening o‘ng tomonimda o‘tirgin.”
44 Demak, Dovud Masihni Rabbim deb atagan bo‘lsa, qanday qilib Masih Dovudning o‘g‘li bo‘ladi?!”
45 Butun xalq Isoni tinglab turar ekan, U shogirdlariga dedi:
46 “Tavrot tafsirchilaridan ehtiyot bo‘linglar! Ular uzun kiyimlar kiyishni, bozorlarda yurganlarda ularga salom berishlarini yaxshi ko‘radilar. Sinagogalarda yaxshi joylarda o‘tirishni, ziyofatlarda to‘rda o‘tirishni yoqtiradilar.
47 Ammo beva ayollarning uy– joylarini tortib oladilar, xo‘ja ko‘rsinga uzoq duo o‘qiydilar. Bunday odamlar nihoyatda qattiq jazoga mubtalo bo‘ladilar.”