1 Балам, сөзлеримди есиңде тут, Буйрықларымды жүрегиңде сақла.
2 Буйрықларыма әмел қыл, сонда жақсы жасайсаң, Нәсиятымды көз қарашығындай асыра.
3 Оларды жүзик киби бармағыңа тағып ал, Жүрегиңе ойып жазып қой.
4 Даналыққа: «Сен мениң апамсаң», – деп айт, Түсиникти туўысқаным, деп ата.
5 Олар сени бузық ҳаялдан, Жезөкше ҳаялдың майлы тилинен қорғайды.
6 Бир күни үйимниң әйнегинен, Терезеден сыртқа қарадым.
7 Сада жаслардың арасында, Ақылы толмаған жас жигитти көрип қалдым.
8 Ол көшени ҳаял жасайтуғын мүйешке жақын жерден кесип өтип, Сол ҳаялдың үйине апаратуғын жол менен кетти.
9 Бул ымырт жабылған кешки ўақыт болып, Түнги қараңғылық шөккен еди.
10 Сонда бузықлар сыяқлы кийинген ҳийлекер ҳаял, Алдынан шығып, жигитти күтип алды.
11 Ол үйинде турмайтуғын, Ўайрақы ҳәм жүўенсиз болып,
12 Биресе көшеде, биресе майданда, Мүйешлерде жигитлерди аўлап турады.
13 Ол жигитти услап алып, сүйди, Бети бүлк етпей оған былай деди:
14 «Бүгин татыўлық қурбанлығын берип, Берген ўәдемди орынладым
15 Сонлықтан сени күтип алыўға шықтым, Сени излеп, мине, таўып та алдым!
16 Түрли реңли Мысыр таўарларынан, Төсегимди қаплап, төседим.
17 Жатақ жайыма хош ийисли мирра, Алоэ ҳәм корица септим.
18 Қәне кел, таң атқанша, муҳаббат ләззетин татып,Оннан рәҳәтленейик.
19 Үйде күйеўим жоқ, Ол алыс сапарға кетти.
20 Ол гүмис толы шыжланын да алып кетти, Ай толғанша қайтып келмейди».
21 Ҳаял жыллы сөзлер менен жигитти айландырып, Майлы тили менен жолдан урды.
22 Сол ўақытта-ақ, жигит оған ерип кетти. Жигит сойылыўға баратырған буғаға, Дузаққа аяқ басып атырған суўынға уқсар еди.
23 Оқ баўырын тесип өтпегенше, Дузаққа тасланған қус сыяқлы, Өлимге баратырғанын билмес еди.
24 Солай екен, балалар, мени тыңлаңлар, Айтқан сөзлериме қулақ салыңлар!
25 Жүрегиңиз сондай ҳаялдың жолына бурылмасын, Оның соқпақлары бойлап адасып жүрмеңлер.
26 Ол көплерди жарадар етип жықты, Сансыз адамлар оның қолынан қаза тапты.
27 Оның үйи өлилер мәканына жетелейтуғын, Өлимге алып түсетуғын жол.
