Худо Довуд билан қилган абадий аҳд. ЭЗРАҲЛИК ЭЙТАН* ҚАСИДАСИ.
Забур 88 bob
1 Эй Худованд, Сенинг меҳр-иноятингни абадий куйлайман, Тилдан қўймасман ҳақиқатинг-да то абад.
2 Эй Худованд, Сенинг меҳр-иноятингни абадий куйлайман, Тилдан қўймасман ҳақиқатинг-да то абад.
3 Иноятинг мангу асосланган, дедим, Садоқатинг фалакда мустаҳкамланган.
4 Сен деган эдинг-ким: «Мен Ўз танлаганим ила аҳд тузганман, Қулим Довудга қасамёд қилганман:
5 Сенинг зурриётингни абадийлаштираман, Тахтингни наслдан-наслга ўтказаман», деб.
6 Эй Худованд, кўк Сенинг ажойиботингни куйласин, Малаклар* жамоатида ҳақиқатингга тан берилсин!
7 Осмону фалакда Худовандга тенги бормикан? Илоҳий зотлар* ичра Худованд каби бормикан?
8 Малаклар мажлисида Тангри бир ҳайбатлидир, Атрофидагиларнинг ҳаммаси учун қўрқинчлидир.
9 Эй Худованд, Сарвари коинот, Сен каби қудратли кимдир? Садоқатинг бутун атрофни эгаллаган, эй Худованд!
10 Денгиз мавж урганда, Сен ҳукмронсан, Тўлқинлари кўтарилганда, уларни Сен тинчитасан.
11 Раҳаб* билан жанг қилдингу тор-мор қилдинг, Кучли қўлинг-ла душманларингни тўзитиб юбординг.
12 Осмон Сеники, ер ҳам Сеникидир, Дунё ва унинг борлиғини Сен бунёд этгансан.
13 Шимол ва Жануб томонларни Сен яратгансан, Тобур ва Ҳермўн тоғлари исмингни куйлар.
14 Сенинг қудрат-иқтидоринг мислсиздир, Сўл қўлинг кучли, ўнг қўлинг музаффардир.
15 Тахтинг асоси адолат ва ҳаққониятдир, Иноят ва садоқат эса доим ҳузурингдадир.
16 Эй Худованд, бахтлидир ундай халқки, Ғолибларча тантана қилишни билади, Сенинг юзинг нури билан юради!
17 Исминг ила халқ кун сайин севинар, Адолатинг орқали эл юксалиб борар.
18 Халқинг қувватию савлати фақат Сенсан, Сенинг розилигинг ила биз ғалаба қозонамиз.
19 Бизнинг қалқонимиз ёлғиз Худованддир, МуқаддасИсроил Худосининг амридадир шоҳимиз.
20 Қадимда Сен ўз азизингга ваҳий юбориб дегансан: «Мен бир ботирга ёрдам йўлладим, Эл орасидан арзандамни юксалтирдим.
21 Қулим Довудни топдим, Муқаддас мойим-ла уни суркадим.
22 Қўлим абадий унга ёр бўлур, Ўзим унга куч-қувват бераман.
23 Душман уни енгиб олмас, Муғомбир унга ситам бермас.
24 Ёвларини унинг кўз ўнгида қулатаман, Ғанимларини ер билан яксон қиламан.
25 Ўз садоқатим ва иноятим унга ёр бўлар, Менинг номим билан у ғалаба қучар.
26 Унинг сўл қўлини денгиз узра, Ўнг қўлини эса наҳрлар узра қўяман».
27 «У мени чақириб дейди-ким: Сен – менинг Отамсан, Худойим, нажот топадиган қоямсан.
28 Мен уни тўнғич ўғлим деб, Дунё подшоҳларидан юқори қўяман.
29 У учун иноятимни абадий сақлайман, У билан аҳдим собит бўлгай.
30 Унинг зурриётига мангу умр бериб, Тахтини кўк кунларидай давом эттираман».
31 «Мабодо унинг ўғиллари Тавротимдан чиқиб, Қонунларим билан юрмасалар,
32 Мабодо қонун-қоидаларимни бузиб, Амрларимга бўйсунмасалар,
33 Унда Мен қонунбузарларни хивич ила, Гуноҳкорларни яра-жароҳат ила жазолайман.
34 Лекин ўзидан иноятимни дариғ тутмай, Садоқатимни сира ўзгартирмайман.
35 Тузган аҳдимни асло бузмай, Берган сўзимдан қайтмайман.
36 Бир марта муқаддаслигим ҳақи онт ичиб, Довудга ёлғон сўзлармиканман?
37 Унинг зурриёти абадий яшар, Тахти қаршимда қуёш каби турар.
38 Кўк юзидаги барҳақ шоҳид – ой каби, У ҳам мангу собит турар», – деган эдинг.
39 Бироқ энди Сен дарғазаб бўлдинг, Танлаганингни қаҳр билан силтаб ташладинг.
40 Қулинг билан қилган аҳдингни менсимай, Унинг тожини тупроққа қординг.
41 Барча деворларини йиқитиб, Қасрларини вайронага айлантирдинг.
42 Йўлдан ўтаётган барча уни таламоқда, Қўшнилари олдида у масхара бўлди.
43 Ёвларининг қўлларини баланд қилдинг, Бутун душманларини севинтирдинг.
44 Ҳатто қиличи учини қайтардинг, Жангда уни қўлламадинг.
45 Унинг довруғини битирдинг, Тахтини эса ерга урдинг.
46 Ёшлик кунларини қисқартирдинг, Юзи қаро қилдинг.
47 Қачонгача, эй Худованд..? Ўзингни абадий яшираверасанми? Қачонгача ғазабинг оташ каби ёнар?
48 Умрим нақадар қисқа экан, эсда тутгин! Қандай оворагарчилик учун яратгансан одам болаларин!
49 Қандай эр борки, яшаб, ўлим юзи кўрмас экан, Ўликлар диёридан эса қутқарар экан жонин?
50 Довудга ичган онтингга садоқат кўрсатгин, Аввалги лутф-караминг қаерда қолди, ё Раббий?
51 Қулинг қанчалик шарманда бўлганини, Бутун қудратли халқларнинг жабр-ситамини Қандай бағримда кўтариб юрганимни эсда тут, эй Худованд!
52 Душманларинг қандай таҳқир этганларини, Танлаганинг изларини қандай таҳқир этганларини Эсда тут, эй Худованд!
53 Худовандга абадий шон-шарафлар бўлсин! Омин! Омин!
